• 3

    Ένωση Απόστρατων Αξιωματικών Ναυτικού

  • 6

    Ένωση Απόστρατων Αξιωματικών Ναυτικού

  • 7

    Ένωση Απόστρατων Αξιωματικών Ναυτικού

  • 9

    Ένωση Απόστρατων Αξιωματικών Ναυτικού

  • 10

    Ένωση Απόστρατων Αξιωματικών Ναυτικού

  • 1

    Ένωση Απόστρατων Αξιωματικών Ναυτικού

  • 2

    Ένωση Απόστρατων Αξιωματικών Ναυτικού

Tου Αντιναυάρχου ΠN ε.α. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Α. ΛΙΣΜΑΝΗ

Με μεγάλη θλίψη παρακολουθήσαμε τον περασμένο Ιούνιο ένα ακόμη ναυτικό ατύχημα. Το τελευταίο τουλάχιστον μέχρι τώρα που γράφονται οι γραμμές αυτές, ναυάγιο. Αναφερόμαστε στην πρόσκρουση του Ε/Γ - Ο/Γ «Θεόφιλος» σε χαρτογραφημένο ύφαλο στο στενό Χίου-Οινουσών, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ρήγματος στο σκάφος μήκους περίπου 15 μέτρων.

Πάει κι αυτό το συμβάν. Ξεχάστηκε όπως και όλα τα προηγούμενα. Πόσοι από εσάς το θυμόσαστε; Πίσω από αυτή την «αμνησία» καλύπτονται πάντοτε οι υπεύθυνοι που είναι πολλοί και δεν κάνουν τίποτα και γι' αυτό το τραγικό σίριαλ θα έχει πολλές συνέχειες. Απλώς προστέθηκε άλλο ένα αρνητικό τρόπαιο στη συλλογή της ελληνικής ναυτοσύνης.

Ατύχημα θλιβερό για 532 ανθρώπους που κινδύνευσαν. Όμως, κάποιοι υπεύθυνοι γι' αυτή την κατάντια έκριναν σημαντικό να προβάλουν τις λιμενικές υπηρεσίες και να εκθειάσουν τις ενέργειές τους μετεπιβίβασης των ναυαγών σε άλλα πλοία, δηλαδή για το τι έκαναν μετά τη συντέλεση του κακού, κατόπιν εορτής. Είναι αυτό που λέμε: «Εδώ καράβια χάνονται κι εσείς βαρκούλες πλέτε». Για το ναυάγιο ούτε λέξη. Ούτε βέβαια θα μας πουν ­όπως και στα προηγούμενα επεισόδια του σίριαλ­ τι ακριβώς εντόπισε η έρευνα, ποια συγκεκριμένα μέτρα διατάχθηκαν και ιδίως ποια πραγματοποιήθηκαν.

Εμείς, όμως, αγανακτούμε, θυμώνουμε και φοβόμαστε τα συνεχιζόμενα ναυάγια. Και σαν ναυτικός λαός ντρεπόμαστε. Καράβια προσκρούουν σε προβλήτες, συγκρούονται μεταξύ τους, κάθονται σε υφάλους, πέφτουν πάνω σε νησίδες, ανατρέπονται και βυθίζονται με δεκάδες ανθρώπους, ενώ το Πέραμα κατάντησε νεκροταφείο ναυτεργατών.

Κάποιοι συνεχίζουν να εγκληματούν. Και αυτοί είναι πολλοί, ένα πολυκέφαλο τέρας. Όλοι αυτοί που επανδρώνουν τα πλοία, εκείνοι που τα διαχειρίζονται και όσοι εποπτεύουν και επιθεωρούν τη ναυτιλία μας. Είναι αυτοί που ενεργούν είτε με επαγγελματική ανεπάρκεια, είτε με έλλειψη υπευθυνότητας ή με δόλο. Υπάρχουν οι ναυτικές σχολές και ακαδημίες που παράγουν τέτοιο προσωπικό, υπηρεσίες που απονέμουν διπλώματα ικανότητας σε τέτοιο προσωπικό. Εργοδότες που ναυτολογούν τέτοιο προσωπικό και χρησιμοποιούν επισφαλές υλικό. Υπεύθυνοι φορείς που επιθεωρούν πλοία και πιστοποιούν την αξιοπλοΐα τους, που αξιολογούν πληρώματα και εγκρίνουν την καταλληλότητά τους.

Παντού αναζητείστε τον άνθρωπο, τον μόνο υπεύθυνο. Ακόμα και για τις βλάβες στο υλικό υπεύθυνοι είναι οι εντεταλμένοι υπόλογοι, οι οποίοι αμελούν να ελέγξουν το υλικό και από ανεπαρκή κατάρτιση ή αδιαφορία δεν αντιλαμβάνονται έγκαιρα το προβληματικό σύστημα ή εξάρτημα για να επισκευασθεί ή αντικατασταθεί.

Όλοι περιμέναμε ότι η Πολιτεία θα μας εξηγούσε πώς και γιατί ένα πλοίο με εκατοντάδες ανθρώπους μέσα, καβάλησε μια γνωστή ξέρα, κάνοντας ένα δρομολόγιο σχεδόν όπως ένα λεωφορείο κινείται στην καθημερινή του διαδρομή. Αντ' αυτών κυκλοφορεί η καραμέλα ότι και αυτό το ναυάγιο ήταν ένα ατυχές περιστατικό, δηλαδή αποδίδεται αυτό σε κακοτυχία, αναποδιά ή την κακιά ώρα.

Μια φθηνή δικαιολογία για αφελή και δεισιδαίμονα άτομα. Επίσης προτίμησαν να σκορπίσουν με αυταρέσκεια συγχαρητήρια και ευαρέσκειες στις κρατικές υπηρεσίες που φρόντισαν να μετεπιβιβαστούν οι επιβάτες-ναυαγοί σε άλλα πλοία. Έλλειψη μέτρου. Οι υπηρεσίες αυτές το καθήκον τους έκαναν, εκτελώντας καλά την αποστολή τους για την οποία υπάρχουν. Γιατί θεωρούμε επίτευγμα το να κάνουν κάποιοι σωστά τη δουλειά τους;
Η Πολιτεία αντί να παρηγορήσει τους ναυαγούς και να ζητήσει από αυτούς δημοσίως συγνώμη, αρκέσθηκε στο να αυτοθαυμασθεί.

Διαπιστώνουμε μια παραπλανητική τακτική για να εκτραπεί η προσοχή της κοινής γνώμης από το πραγματικό πρόβλημα ­το ναυάγιο­ και να υποβαθμισθεί η σοβαρότητά του. Με την τακτική αυτή, όμως, αυτοτροφοδοτείται το πρόβλημα και διαιωνίζεται. Το ζούμε χρόνια τώρα, σαν πολυκέφαλο και αδηφάγο τέρας, ύπουλα κρυμμένο στα νερά μας, μας τρομοκρατεί.

Η Λερναία Ύδρα ξαναήρθε. Ζητείται επειγόντως ο Ηρακλής. Γιατί όλα ναυαγούν και βυθίζονται σ' αυτόν τον τόπο και επιπλέουν μόνο... οι φελλοί.

Go to top